ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ DZIŚ!
ilość miejsc ograniczona
REJESTRACJA

Program pozamerytoryczny

DATA: 11 kwietnia 2019, CZWARTEK

 

godz. 18.00     Kolacja

 

godz. 19.30    KONCERT:  23. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena

                         Dyrygent

                         Susanna Mälkki
                         Wykonawcy

                         Helsinki Philharmonic Orchestra
                         Pekka Kuusisto skrzypce
PROGRAM:
Lotta Wennäkoski – Flounce
Piotr Czajkowski – Koncert skrzypcowy D-dur
Ludwig van Beethoven – V Symfonia

 

Koncert skrzypcowy D-dur op. 35 (1878) napisał Piotr Czajkowski (1850-1893) podczas pobytu nad Jeziorem Genewskim, gdzie szukał ukojenia po rozpadzie swego (z góry skazanego na porażkę) małżeństwa. Powstanie utworu zawdzięczamy Josifowi Kotkowi, skrzypkowi i przyjacielowi kompozytora, który służył Czajkowskiemu inspiracją i pomocą. Prawykonanie Koncertu miało miejsce w 1880 w Wiedniu – utwór spotkał się z falą krytyki (Eduard Hanslick napisał, że jest to muzyka, która „śmierdzi dla uszu”). Jeszcze za życia Czajkowskiego  znalazł się jednak w ścisłym kanonie literatury skrzypcowej. Elementy pozornie sprzeczne – epicki gest i romantyczny liryzm, melancholia i „kozacki” wigor – łączą się tu zgodnie, na wzór skrzypcowej Symfonii hiszpańskiej Edouarda Lalo, która (grana przez Kotka w gabinecie Czajkowskiego, towarzyszącego mu przy fortepianie) była bezpośrednim impulsem do napisania Koncertu.

     

V Symfonia c-moll op. 67 (1804–1808) Ludwiga van Beethovena (1770–1827) to jeden z kamieni milowych w historii muzyki. O jej początkowym motywie miał powiedzieć Beethoven swemu sekretarzowi i biografowi, Antonowi Schindlerowi: „Tak los puka do drzwi”. To wielkie pytanie decyduje o patetycznej tonacji i w burzliwym charakterze Allegro. Ale aby uchwycić ideę utworu, trzeba go rozpatrywać w całości, czyli łącznie z finałem. Tam ciemne chmury c-moll przełamane i rozproszone zostają przez słońce C-dur, w którym połyskują instrumenty dęte (m.in. aż trzy puzony, piccolo, kontrafagot), wprowadzające entuzjastyczny i hymniczny temat marszowy, będący symbolem rewolucji francuskiej – wykazano zresztą uderzające podobieństwa tego finału do Chóru wolności (1792) François-Josepha Gosseca oraz Hymnu do zwycięstwa (ok. 1794) Martina-Josepha Adriena. Tak oto dawny świat, w którym nad człowiekiem panował los i siły nadnaturalne, odchodzi w przeszłość. Odtąd to człowiek jest panem swego losu. Beethoven podzielał zdanie Immanuela Kanta: „Oświeceniem nazywamy wyjście człowieka z niepełnoletności, w którą popadł z własnej winy”.

 

Miejsce: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, plac Wojciecha Kilara 1, Katowice

 

Wydarzenie jest dodatkowo płatne przez uczestników, nie jest finansowane ze środków firm innowacyjnych zrzeszonych w INFARMIE i nie stanowi części programu merytorycznego

Ta strona używa ciasteczek (COOKIES). Zapoznaj się z Polityką prywatności aby dowiedzieć się więcej.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.